12/13 SPANJE - PORTUGAL
Blijf op de hoogte en volg SHISHCO
01 September 2012 | Portugal, Lissabon
SPANJE SPECTAKEL
VAN HET ANKER GESLAGEN
Liggen we nu goed voor anker. Nee, we komen te dichtbij de buren. Hij staat al aan dek te schreeuwen en lichtsignalen te geven. Anker op. Dat gaat niet. De ankerlier doet niets meer. Alleen maar meer ketting geven. Bijna alle 60 meter is eruit en we kunnen net op tijd terugmotoren. Wat is er aan de hand. En nu. Geen tijd voor onderzoek. Het waait veel te hard. En straks knallen we tegen de buren aan. We halen direct anker op. Dan maar met de hand de ketting binnenhalen. Het dek ligt bezaaid met ketting. Na een half uurtje beulen is het anker weer aan boord en kunnen we veilig wegvaren. Rust voor ons en de in paniek geraakte buren. ’t Ging ook maar net goed.
Na een paar Ria,s (soort fjorden ) in Noord Spanje gaan we verder Zuid. Er is harde wind voorspeld en voor de ingang van de Ria van Vigo liggen een paar eilanden met de mooiste stranden van Europa.
Wij daar heen om te ankeren, de eilanden te bekijken en de storm veilig af te wachten voordat we verder gaan.
“Wat gaan we opeens te keer” zeggen we tegen elkaar om 3 uur ‘s nachts. Toch maar even buiten kijken. SHIT !!! Het anker krabt. We liggen bijna midden op zee. Gauw anker op. De golven zijn niet echt ernstig maar de windmeter geeft toch bijna 30 knopen = harde / krachtige wind aan. Rustig anker op en terug naar de kust om opnieuw te ankeren. Bij het laten vallen van het anker ratelt opeens bijna de volle lengte van de ankerketting en dat is 60 meter, spontaan en niet te stoppen rondom de lier naar beneden. De elektrische ankerlier doet niets meer behalve de ankerketting eruit geleiden. Dus even een spannend uurtje en dan in de nacht terugvaren naar de veilige haven van Vigo. De volgende dag blijkt de ankerlier echt in puin te liggen. De hoofdas gebroken.
BERGEN IN ZEE
Op weg van de ene Ria naar de volgende zijn we van plan om lekker uit de kust te blijven om ondieptes te vermijden. Zo doen we dat ook en motoren ruim de zee op als er opeens een muur van mist naar ons toe drijft. We zien niets meer. Wel komt er opeens, tegen alle verwachtingen in, wind. Wel tegen maar voldoende om te zeilen. We maken een mooie slag parallel aan de kust. En na een uurtje of twee . . .EEN BERG midden in de zee. Waauw. Keren. Zelfde weg terug en kaart bestuderen. Ja hoor. Er staat 1 mini groepje rotsjes ver de zee in en in de mist hadden we geen idee hoever we uit de kust waren. Maar na een halve dag in de mist varen en deze ervaring hebben we de dichtstbijzijnde haven gezocht. En daar was in de Ria weer geen mist te bekennen.
BETER
Dan denk je; Alles gaat fout. Maar nee hoor. Daarna ging alles goed. De wind draaide Noord. ( De Portugese Noordpassaat ) En zo deden we de volgend plaatsen aan:
Laxe, Een plaatsje in een Ria waar we met de Lunde heerlijk voor anker lagen.
Finisterre, Daar zijn we naar het eindpunt gelopen en het “ Einde van de wereld” gelopen. Een leuk plaatsje.
Muros en Portosin, Twee plaatsjes aan een zelfde Ria. Daar lagen we ook steeds voor anker. Heel gezellig met de Mero vis barbecueën op de COBB.
Vigo, Een wat grotere plaats waar we net tijdens een tweewielerfestival met crossfietsen en crossmotoren waren.
Porto en Lissabon. Zie verslagje hieronder.
Sines, Een leuke ankerbaai met een lief dorpje met witte huisjes. En een LIDL met Griekse yoghurt en Hollandse stroopwafels.
SANTIAGO DE COMPOSTELLO
Dat heeft niets met zeilen te maken. Maar Janny heeft eens een stuk van het pelgrimspad gelopen met haar vriendin Annie. En nu konden we vanuit Muros vrij makkelijk de aankomstplaats Santiago de Compostello bereiken. We hebben daar een dag en een nacht doorgebracht van ’s middags tot de volgende middag. En het was geweldig. Een adembenemende kerk met heel veel goud en glitter. Eind van de middag en ’s avonds heel veel muziek en gezelligheid. ’s Morgens het binnenkomen van de pelgrims / lopers. Een geweldig gezellige sfeer. Echt “A place you have to be”.
VERRASSING PORTO
Porto is de grootste Zeehaven van Portugal. Maar in Porto zelf is geen haven. Wel iets Noord ervan. Het havengebied heet daar Leca, de haven Leixoes en het plaatsje Matosinhos. Met bus of metro 10 km naar Porto zelf. En dat ligt op een aantal bergen. Een klein SanFrancisco. Dus om de stad te zien is alles berg op en berg af. Met onze buurman Christiaan hebben we de stad onveilig gemaakt. Het gezellige oude centrum is rondom de rivier de Douro. Daar zijn ook Port en Sherry huizen van o.a. Sandeman. We hebben er heerlijk en goedkoop gegeten en prachtige schoenen gekocht. Eigenlijk was alles goedkoop in Porto en zeker de haven.
SHISHCO ALS HOTEL IN LISSABON
Het aanlopen van Lissabon was natuurlijk weer tegen het tij in. En dit tij zette ons zo dwars weg dat we bijna op een zandplaat liepen. Lissabon is een geweldige stad. Het oude centrum met het hoofdplein aan de rivier de Taag. De antieke trammetjes zijn geweldig en gaan steil en door de nauwste straatjes. Janny’s zoon Jelmer is daar bij ons aan boord gekomen om mee te gaan naar Casablanca. We hebben door de stad gezworven tot we tot de knieën versleten waren. En ’s avonds lekker salsa dansen bij een live big band in een kroegje vlakbij de haven. Het is allemaal horeca daar en zeker rondom de havens.
AFRIKA
En dan op naar Afrika
CONTACT:
Mobiel: +31651501059
E-mail: shishco@live.nl
Het kan even duren voor we weer contact hebben, maar je krijgt altijd een reactie.
AIS volgt ons, zie:
http://www.marinetraffic.com/ais/nl/shipdetails.aspx?MMSI=244630614
VAN HET ANKER GESLAGEN
Liggen we nu goed voor anker. Nee, we komen te dichtbij de buren. Hij staat al aan dek te schreeuwen en lichtsignalen te geven. Anker op. Dat gaat niet. De ankerlier doet niets meer. Alleen maar meer ketting geven. Bijna alle 60 meter is eruit en we kunnen net op tijd terugmotoren. Wat is er aan de hand. En nu. Geen tijd voor onderzoek. Het waait veel te hard. En straks knallen we tegen de buren aan. We halen direct anker op. Dan maar met de hand de ketting binnenhalen. Het dek ligt bezaaid met ketting. Na een half uurtje beulen is het anker weer aan boord en kunnen we veilig wegvaren. Rust voor ons en de in paniek geraakte buren. ’t Ging ook maar net goed.
Na een paar Ria,s (soort fjorden ) in Noord Spanje gaan we verder Zuid. Er is harde wind voorspeld en voor de ingang van de Ria van Vigo liggen een paar eilanden met de mooiste stranden van Europa.
Wij daar heen om te ankeren, de eilanden te bekijken en de storm veilig af te wachten voordat we verder gaan.
“Wat gaan we opeens te keer” zeggen we tegen elkaar om 3 uur ‘s nachts. Toch maar even buiten kijken. SHIT !!! Het anker krabt. We liggen bijna midden op zee. Gauw anker op. De golven zijn niet echt ernstig maar de windmeter geeft toch bijna 30 knopen = harde / krachtige wind aan. Rustig anker op en terug naar de kust om opnieuw te ankeren. Bij het laten vallen van het anker ratelt opeens bijna de volle lengte van de ankerketting en dat is 60 meter, spontaan en niet te stoppen rondom de lier naar beneden. De elektrische ankerlier doet niets meer behalve de ankerketting eruit geleiden. Dus even een spannend uurtje en dan in de nacht terugvaren naar de veilige haven van Vigo. De volgende dag blijkt de ankerlier echt in puin te liggen. De hoofdas gebroken.
BERGEN IN ZEE
Op weg van de ene Ria naar de volgende zijn we van plan om lekker uit de kust te blijven om ondieptes te vermijden. Zo doen we dat ook en motoren ruim de zee op als er opeens een muur van mist naar ons toe drijft. We zien niets meer. Wel komt er opeens, tegen alle verwachtingen in, wind. Wel tegen maar voldoende om te zeilen. We maken een mooie slag parallel aan de kust. En na een uurtje of twee . . .EEN BERG midden in de zee. Waauw. Keren. Zelfde weg terug en kaart bestuderen. Ja hoor. Er staat 1 mini groepje rotsjes ver de zee in en in de mist hadden we geen idee hoever we uit de kust waren. Maar na een halve dag in de mist varen en deze ervaring hebben we de dichtstbijzijnde haven gezocht. En daar was in de Ria weer geen mist te bekennen.
BETER
Dan denk je; Alles gaat fout. Maar nee hoor. Daarna ging alles goed. De wind draaide Noord. ( De Portugese Noordpassaat ) En zo deden we de volgend plaatsen aan:
Laxe, Een plaatsje in een Ria waar we met de Lunde heerlijk voor anker lagen.
Finisterre, Daar zijn we naar het eindpunt gelopen en het “ Einde van de wereld” gelopen. Een leuk plaatsje.
Muros en Portosin, Twee plaatsjes aan een zelfde Ria. Daar lagen we ook steeds voor anker. Heel gezellig met de Mero vis barbecueën op de COBB.
Vigo, Een wat grotere plaats waar we net tijdens een tweewielerfestival met crossfietsen en crossmotoren waren.
Porto en Lissabon. Zie verslagje hieronder.
Sines, Een leuke ankerbaai met een lief dorpje met witte huisjes. En een LIDL met Griekse yoghurt en Hollandse stroopwafels.
SANTIAGO DE COMPOSTELLO
Dat heeft niets met zeilen te maken. Maar Janny heeft eens een stuk van het pelgrimspad gelopen met haar vriendin Annie. En nu konden we vanuit Muros vrij makkelijk de aankomstplaats Santiago de Compostello bereiken. We hebben daar een dag en een nacht doorgebracht van ’s middags tot de volgende middag. En het was geweldig. Een adembenemende kerk met heel veel goud en glitter. Eind van de middag en ’s avonds heel veel muziek en gezelligheid. ’s Morgens het binnenkomen van de pelgrims / lopers. Een geweldig gezellige sfeer. Echt “A place you have to be”.
VERRASSING PORTO
Porto is de grootste Zeehaven van Portugal. Maar in Porto zelf is geen haven. Wel iets Noord ervan. Het havengebied heet daar Leca, de haven Leixoes en het plaatsje Matosinhos. Met bus of metro 10 km naar Porto zelf. En dat ligt op een aantal bergen. Een klein SanFrancisco. Dus om de stad te zien is alles berg op en berg af. Met onze buurman Christiaan hebben we de stad onveilig gemaakt. Het gezellige oude centrum is rondom de rivier de Douro. Daar zijn ook Port en Sherry huizen van o.a. Sandeman. We hebben er heerlijk en goedkoop gegeten en prachtige schoenen gekocht. Eigenlijk was alles goedkoop in Porto en zeker de haven.
SHISHCO ALS HOTEL IN LISSABON
Het aanlopen van Lissabon was natuurlijk weer tegen het tij in. En dit tij zette ons zo dwars weg dat we bijna op een zandplaat liepen. Lissabon is een geweldige stad. Het oude centrum met het hoofdplein aan de rivier de Taag. De antieke trammetjes zijn geweldig en gaan steil en door de nauwste straatjes. Janny’s zoon Jelmer is daar bij ons aan boord gekomen om mee te gaan naar Casablanca. We hebben door de stad gezworven tot we tot de knieën versleten waren. En ’s avonds lekker salsa dansen bij een live big band in een kroegje vlakbij de haven. Het is allemaal horeca daar en zeker rondom de havens.
AFRIKA
En dan op naar Afrika
CONTACT:
Mobiel: +31651501059
E-mail: shishco@live.nl
Het kan even duren voor we weer contact hebben, maar je krijgt altijd een reactie.
AIS volgt ons, zie:
http://www.marinetraffic.com/ais/nl/shipdetails.aspx?MMSI=244630614
-
10 September 2012 - 08:28
Monique:
Hoi Janny & Frans,
Ik zei gisteren nog tegen Cees Speets (Schipper vd Boekanier), dat ik al een tijdje niets meer van jullie vernomen had en of alles nog goed ging aan boord. Gelukkig ontving ik vanochtend jullie verslag.
Jullie maken toch wel wat mee en zien ook veel.
Wij zijn dit weekend even naar Stavoren gevaren. Er was weinig wind. Freddy (ConneXion) had zijn boot al op de kant en wij hebben hem daar bezocht en gezamenlijk gegeten. Gelukkig was er wel een heerlijk zonnetje.
Leuk om jullie blog te lezen.
Cees en Sam zijn naar Ramsgate gegaan en dat is te lezen op www.boekanier.blogspot.com.
Groetjes,
Monique -
10 September 2012 - 09:04
Feiko:
Hoi Beiden, Leuk om jullie zo te volgen. Je hoort en leest veel over de "gevaren van de zee", door jullie ervaringen gaat dat toch meer leven. Wat er al niet kan gebeuren.......!
In het weekend een dagje IJsselmeer, daar blijft het voorlopig bij. Veel golf, dat wel, maar dat is niet zo gevaarlijk!
M'n bedrijf gaat goed, alle ervaringen van vroeger worden benut (ook die uit Haskerhorne). "Behouden vaart" maar weer en vooral genieten......Groet, Feiko -
10 September 2012 - 11:00
Dick Schreurs:
Hallo Janny en Frans,
Geweldig verslag en leuke foto's. Sjiek dat het goed met jullie gaat.
De afgelopen weken was het in ons kikkerlandje ook goed toeven, lekker weer en leuke evenementen.
Iets minder was en is de tsunami verkiezingsprietpraat; gelukkig geen verplichte kost. Een krabbend anker ware niet gek voor enkele van de hoofdrolspelers, laat staan een gebroken hoofdas.
Blijf svp leuke verslagen sturen en voeg ook een enkel fotootje van jullie twee toe. We zijn hartstikke nieuwsgierig hoe het verder met jullie gaat.
GROET
Elke en Dick
-
10 September 2012 - 18:31
Evelien:
hey leuk weer es wat van jullie te horen.
gaaf hoor wat jullie allemaal beleven, het lijkt me best zwaar, vooral dat verhaal van dat anker, stoer hoor Janny!
Wij hebben net de botterdagen achter de rug in Elburg, dus ook lekker gevaren, en veel gezelligheid in en om de haven.
onze vakantie zit er al weer een poosje op,we zijn met ons tweeen nog een week met de kotter op pad geweest, rondje IJsselmeer gedaan , heerlijk was het!
en nu ben begonnen op mijn nieuwe werkplek, leuke collega's en veel werk.
Kan nu wel hele dagen aan de bak dus dat is super, en toch nog thuiszorg!
tot horens mar weer je oud collega van ICARE Evelien Vos -
11 September 2012 - 14:29
Gerhard En Mieke Berendsen:
Hoi Frans en Janny. Wat ontzettend leuk om jullie verslag te lezen en zo te volgen waar jullie zoal varen. Ook erg genoten van de foto's van Porto en Lisboa. Zijn er ook geweest dus erg herkenbaar. Goed man dat jullie daar de salsa weer even konden repeteren. Je zou het anders verleren, grapje!!!!!!!Hier begint het salsaleven weer op gang te komen. De lessen beginnen weer en de salsa en latin uitgaansagenda lopen weer vol. Voor ons nog even rustig aan want Ger heeft in mei een herseninfarct gehad. Gaat heel goed met hem hoor, weinig restverschijnselen maar wel snel moe, dus poko poko. Goeie reis naar Casablanca met een versterking aan boord moet relaxt zijn. Geniet ze en tot horens. Liefs voor beiden. Gerhard en Mieke. -
12 September 2012 - 14:02
Ineke Van Der Jagt:
Beste Janny en Frans,
Wat fijn weer van jullie te horen en dat alles goed is. Als er een tijdje radiostilte is vraag je je toch af of jullie alle spannende avonturen goed doorkomen. Want spannend is het wel wat jullie over jullie ervaringen schrijven. Z.a. met die ankerlier van de boot. Uit eigen reiservaringen kan ik me verplaatsen in compleet onverwachte en pennibele situaties. Daar moet je toch adequaat op kunnen reageren en niet in paniek schieten. Ik kijk in dergelijke situaties toch ook altijd naar de positieve kant. Voor jullie is mogelijk positief dat je wel heel erg flexibel; stressbestendig; slagvaardig en oplossingsgericht moet/leert zijn. Kwaliteiten waar je je hele leven wat aan kunt hebben. ALs dit je lukt moet dat toch heel veel zelfvertrouwen geven. Ben toch benieuwd hoe jullie na zo'n jaar terugkomen (veranderd zijn?).
Gelukkig is alles bij jullie goed gekomen.
Hier is het vandaag verkiezingsdag. De afgelopen weken veel debatten tussen de diverse partijen. Het is nu echt spannend. De PvdA is zo omhoog geklommen in de peilingen dat ze net zoveel zetels kunnen halen als de VVD. Dus benieuwd wie het gaat winnen en wat betekent voor het soort kabinet dat mogelijk is.
Het weer is hier de laatste weken vrij goed. Je voelt wel de nazomer in de lucht. Wat gaat de tijd toch snel. Zin in de herfst en winter heb ik nog niet. Jullie zitten lekker in warmere temperaturen, mogelijk zelfs te heet.
Geniet er echt van en blijf voorzichtig.
Tot horens.
gr. Ineke v.d. Jagt
-
13 September 2012 - 15:54
Siebe En Tjitske:
Wat een avonturen! Spannend, maar ook leuk zo te lezen. Stiekem reizen we met jullie mee...
Veel plezier en voorzichtig. We wachten met spanning op jullie volgende verslag!
Groetjes,
Siebe en Tjitske -
16 September 2012 - 15:20
Piet Kousemaker:
Hoi Janny en Frans, ,
Helaas kon ik niet op jullie afscheidsparty aanwezig zijn maar ik volg jullie op de voet.
Als ik zo lees wat je allemaal meemaakt lijkt het mij een geweldig ervaring om mee te maken.
Zoals de reactie van andere, reis ik ook stiekem mee en wacht met spanning af wat er allemaal
gebeuren gaat.
Groet en behouden vaart
Piet en Anja. -
20 September 2012 - 18:10
Annie:
Hee Janny en Frans
Hoe is het?
Ik ben weer thuis van mijn vietnam vakantie, zonder jou deze keer,Janny.
Mooi vakantie gehad, bijzonder...
Jullie hebben het een en ander weer beleefd, niet toegelaten worden, vreemd, daar verdienen ze juist mee?
Leuk, dat Jelmer langsgeweest is.
Hier is het pokkeweer, jullie nog steeds mooi weer.
Mensen, het gaat jullie goed, genieten..
Maak ook eens een foto van jullie gezichten, hoe zien jullie eruit?
Dank..
Liefs van Annie -
29 September 2012 - 15:50
Marleen:
hallo!!
Wat leuk te lezen wat jullie reiservaringen zijn!! En wat gaaf zeg zo´n livebandje op een pleintje..... heerlijk genieten dus en de heupen lekker los! Veel plezier nog!
Groetjes Marleen (vd salsa)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
