2015 ANTARCTICA
Blijf op de hoogte en volg SHISHCO
01 Februari 2015 | Argentinië, Ushuaia
Janny en Frans naar Antarctica.
De Drake overzeilen, een jongensdroom.
De vreselijke en vreselijk lange vlucht naar Ushuaia ( Vuurland) zijn we gauw vergeten. Aan boord van de bark Europa begint het Antarctica avontuur. Met de Europa, een dwarsgetuigde bark uit 1911, zeilen we in 4 dagen Drake straat over. De bemanning van 49 mannen en vrouwen lopen de wachten en hijsen en strijken de zeilen. Op de laatste dag krijgen we het echte Drake weer. Voor een verwachting van windkracht 8 gaan de meeste zeilen naar beneden en wachten we beter weer af. De waterdichte deuren gaan dicht. En terecht want er rolt zo nu en dan een golf over de railing.
Beerbut.
De eerste eilanden waar we voor anker en aan wal gaan maken direct al waar waarvoor we gekomen zijn; ontelbare Ezels- Kinband- en Macaroniepinguins en tientallen enorme Wedell- Crabeater- en Luipaardzeehonden. De Wedellzeehonden lijken sprekend op onze Noordzeezeehondjes maar zijn vele malen groter en veel tammer. Je kunt ze bijna aanraken. De pinguins zijn een groot vermaak. Ze waggelen als mensen tussen ons door alsof we er niet zijn en de kuikens hebben een grote aaibaarheidsfactor. Alles wat we in films gezien hebben over pinguins gebeurt recht voor onze neuzen. Over neuzen gesproken; de onbeschrijvelijke stank die de kolonies pinguins en zeehonden maken krijg je haast niet meer uit je neus laat staan uit je kleren.
Bevriezen.
Antarctica is door zee- en luchtstomen zo geisoleerd van de warme wereld dat het er nooit opwarmt. Over het grootste deel ligt een sneeuw/ijslaag van 3000 tot 5000 meter dik. Dit continent, zo groot als de US en Mexico samen, is in de winter nog een keer zo groot doordat de zee rondom het land dichtvriest. Wij zijn er nu in de zomer, maar het is hier verre van zomers. We lopen in vele lagen kleren en als we naar buiten gaan komen daar nog 2 tot 3 lagen bij. Het water is 1 graad Celcius en de lucht iets warmer maar, zeker met de harde winden hier, snijdend koud. Binnen hebben we centrale verwarming, een lekkere warme douche en prima eten en drinken. Geen klagen dus. Sterker; we genieten volop en gaan met rubber bootjes tussen de enorme ijsbergen door om nog dichter bij het ijs te kunnen zijn. Wat zijn die ijsbergen groot en mooi.
Meer.
Er is veel en veel meer te zien maar we hebben maar een paar weken de tijd en we hebben al heel veel gezien. Vele soorten Walvissen, Pinguins, Zeehonden, en Albatrossen. Vaak van zo dichtbij dat je ze bijna kon aanraken. Verder dan 66.15 graden Zuid gaan we niet. We zitten nu al midden tussen de onmetelijk grote ijsbegen en verder Zuidelijk komen steeds meer ijs en minder dieren voor. Wij gaan naar het Noorden om uiteindelijk in Ushuaia te eidigen en weer die vreselijke terugvlucht te beginnen. Op naar huis. We missen het al voordat we hier weg zijn.
De Drake overzeilen, een jongensdroom.
De vreselijke en vreselijk lange vlucht naar Ushuaia ( Vuurland) zijn we gauw vergeten. Aan boord van de bark Europa begint het Antarctica avontuur. Met de Europa, een dwarsgetuigde bark uit 1911, zeilen we in 4 dagen Drake straat over. De bemanning van 49 mannen en vrouwen lopen de wachten en hijsen en strijken de zeilen. Op de laatste dag krijgen we het echte Drake weer. Voor een verwachting van windkracht 8 gaan de meeste zeilen naar beneden en wachten we beter weer af. De waterdichte deuren gaan dicht. En terecht want er rolt zo nu en dan een golf over de railing.
Beerbut.
De eerste eilanden waar we voor anker en aan wal gaan maken direct al waar waarvoor we gekomen zijn; ontelbare Ezels- Kinband- en Macaroniepinguins en tientallen enorme Wedell- Crabeater- en Luipaardzeehonden. De Wedellzeehonden lijken sprekend op onze Noordzeezeehondjes maar zijn vele malen groter en veel tammer. Je kunt ze bijna aanraken. De pinguins zijn een groot vermaak. Ze waggelen als mensen tussen ons door alsof we er niet zijn en de kuikens hebben een grote aaibaarheidsfactor. Alles wat we in films gezien hebben over pinguins gebeurt recht voor onze neuzen. Over neuzen gesproken; de onbeschrijvelijke stank die de kolonies pinguins en zeehonden maken krijg je haast niet meer uit je neus laat staan uit je kleren.
Bevriezen.
Antarctica is door zee- en luchtstomen zo geisoleerd van de warme wereld dat het er nooit opwarmt. Over het grootste deel ligt een sneeuw/ijslaag van 3000 tot 5000 meter dik. Dit continent, zo groot als de US en Mexico samen, is in de winter nog een keer zo groot doordat de zee rondom het land dichtvriest. Wij zijn er nu in de zomer, maar het is hier verre van zomers. We lopen in vele lagen kleren en als we naar buiten gaan komen daar nog 2 tot 3 lagen bij. Het water is 1 graad Celcius en de lucht iets warmer maar, zeker met de harde winden hier, snijdend koud. Binnen hebben we centrale verwarming, een lekkere warme douche en prima eten en drinken. Geen klagen dus. Sterker; we genieten volop en gaan met rubber bootjes tussen de enorme ijsbergen door om nog dichter bij het ijs te kunnen zijn. Wat zijn die ijsbergen groot en mooi.
Meer.
Er is veel en veel meer te zien maar we hebben maar een paar weken de tijd en we hebben al heel veel gezien. Vele soorten Walvissen, Pinguins, Zeehonden, en Albatrossen. Vaak van zo dichtbij dat je ze bijna kon aanraken. Verder dan 66.15 graden Zuid gaan we niet. We zitten nu al midden tussen de onmetelijk grote ijsbegen en verder Zuidelijk komen steeds meer ijs en minder dieren voor. Wij gaan naar het Noorden om uiteindelijk in Ushuaia te eidigen en weer die vreselijke terugvlucht te beginnen. Op naar huis. We missen het al voordat we hier weg zijn.
-
01 Februari 2015 - 23:41
Leo:
Het lijkt me daar ongelooflijk mooi!
Hoe smaken ze, die pinguïns??
Veel plezier!!
-
02 Februari 2015 - 01:27
Roel:
Frans, Janny,
Wat een leuk bericht! Die bark lag vorige week (of was het alweer de week daarvoor?)
nog bij mij voor de deur in Mindelo. Geniet ervan.
Roel....
-
02 Februari 2015 - 08:00
Joop:
Prachtige mooie foto's :-)
Gr Joop
-
02 Februari 2015 - 08:04
Monique:
Wouw, wat een fantastische reis maken jullie. Het lijkt mij een hele belevenis om Antartica te zien.
Veel plezier daar! -
02 Februari 2015 - 09:25
Anneke Koopmans:
Hallo Janny en Frans,
Mijn herinneringen komen weer helemaal terug. De vlucht vond ik nog wel meevallen.
Maar de oversteken van heen windkracht negen op de kop en terug windkracht negen van achteren vond ik vreselijk. En vooral in die situaties het leven aan boord 5 dagen lang meemaken.
Maar als je de oversteek eenmaal gemaakt hebt. Kom je inderdaad in zo'n prachtige wereld, die je nooit weer vergeet. Ik ben erg benieuwd naar jullie verdere verhalen.
Veel plezier!! -
02 Februari 2015 - 10:01
Nicolette:
Je wens is uitgekomen Janny! Wat een avontuur, fijn dat we mogen meegenieten. Stiekem wel jaloers natuurlijk. Ben benieuwd hoe jullie straks de salsa dansen.... schijnt dat, als je lang naar pinguïns kijkt, je precies zo gaat lopen, zonder dat je er erg in hebt. -
02 Februari 2015 - 12:45
Wijtze En Mia Veltman S/Y SKUA Açores:
Hallo Janny en Frans,
Het is alweer lang geleden dat we samen Kerst gevierd hebben in Paramaribo.
Wij zijn een paar jaar geleden tot op 40 mijl van Cabo do Hornos gekomen en wegens het extreem slechte weer noordwaarts gegaan.
Hebben vorige maand een huis gekocht op de Azoren, in Terceira. Skua heeft een plekje gevonden in de Marina van Praia.
We willen wel een kleiner schip hebben maar de verkoop stagneert nog steeds.
We wensen jullie een heel mooie trip tenslotte stond Antartica al vermeldt op jullie visitekaartje.
Nu is het realiteit geworden.
Boa Viagem, Mia en Wijtze
-
02 Februari 2015 - 16:55
Evelien:
hey avonturiers .. wat leuk weer eens wat over jullie te lezen.. Ben je ook nog aan het werk Jannie?of heb je ICARE gedag gezegd?
Geniet ervan... -
02 Februari 2015 - 17:35
Annie:
Hoi Janny en Frans....
Geweldig wat jullie daar zien...
Ik ben natuurlijk stront jaloers, maar weet ermee om te gaan..ha ha.
Lieve mensen, geniet nog even.
Liefs van Annie.
-
03 Februari 2015 - 12:17
Ineke Van Der Jagt:
Hoi Janny en Frans,
Wat een ongelooflijk mooie wereld, zo op de foto's te zien. Kan me voorstellen dat dit een onvergetelijke reis is voor jullie. Geniet er goed van. Ben best een beetje jaloers maar blij dat jullie deze reis kunnen maken. Hoop mee te genieten van jullie verhalen en foto's als jullie weer thuis zijn.
Goede reis en tot gauw.
gr. Ineke -
04 Februari 2015 - 18:06
Michiel:
Fantastisch verhaal. Lekker blijven schrijven...
Groeten Michiel -
10 Februari 2015 - 13:33
Ben Vieberink:
Sjonge, wat een verhalen weer. Ik ben echt niet jaloers.........Geniet ze, hoewel, jullie zullen al wel weer bijna thuis zijn...ik ben benieuwd naar de verhalen.. -
20 April 2017 - 11:36
Greet De Kooning-Hommes:
Ik kwam bij mijn zoektocht naar Wijtze en Mia Veltman, oude vrienden van mij en mijn overleden eerste man Hannes de Vries, via hun boot Skua op deze site. We hebben elkaar voor het laatst gezien 1997 in Bolsward. Ik ben toen veranderd van standplaats en kwam in het Zuidwesten van Nederland te wonen en zijn hen toen weer uit het oog verloren.
Wij wisten dat zij met vervroegd pensioen waren gegaan om hun droom waar te maken om met hun boot de wereld te ontdekken. Zo bij tijd en wijle kwamen hun namen en gezichten in mijn gedachten en iedere keer weer was ik benieuwd hoe het met ze zou zijn. Of dit hen gebracht had wat ze er van verwachten. Zo te lezen in voor gaand verslag lijkt mij dat wel het geval. Graag zou ik met hen in contact komen en wellicht kan iemand van deze site -verslag van Antarcticka- mij hun e-mailadres bezorgen.
Bij voorbaat hartelijk dank.
Met vriendelijke groeten,
Greet de Kooning-Hommes (voorheen Greet de Vries-Hommes)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
